بوی نان داغ، نفس زندگی را بار دیگر به جریان می‌اندازد
از دیرباز تا کنون گندم به عنوان ماده غذایی بسیار با ارزشی نقش‌آفرینی می‌کند، به‌طوری‌که جزو قدیمی‌ترین و پرمصرف‌ترین گیاهان زراعی جهان محسوب می‌شود، در زمان قحطی و خشکسالی مردم به فکر ذخیره کردن آن بودند تا بتوانند نان مورد نیاز خود را از آن تهیه کنند.

گندم، سرشار از مواد و املاح معدنی است به‌همین‌دلیل می‌توان گفت که غذای کاملی برای انسان به شمار می‌رود.

این ماده غذایی خواص متعددی دارد، از جمله اینکه فیبر موجود در آن می‌تواند سطح قند خون را کنترل کند، علاوه‌برآن، گندم و جوانه آن در جلوگیری از مشکلات پوستی نقشی اساسی دارد.

از طرف دیگر گندم و به خصوص جوانه آن دارای ویتامین B است که در رفع خستگی و برطرف‌کردن ضعف و بی‌حالی تأثیر چشم‌گیری دارد.

علاوه بر موارد ذکرشده، مصرف گندم در تقویت وضعیت عمومی بدن، تقویت بینایی، تقویت حافظه، جلوگیری از سرطان و ... نیز مؤثر است.

امروزه نیز با توجه به ارزش غذایی بالای این ماده و نقشی که در تهیه نان روزانه مردم ایفا می‌کند، آن را در شمار ماده‌ای ضروری برای رفع نیاز مردم قرار داده‌است، نان مورد نیاز افراد از این ماده غذایی فراهم می‌شود و به طور روزانه بر سر سفره ایرانیان نقش‌آفرینی می‌کند.

بوی نان، خاطرات دور و نزدیک را به ذهن‌ها تداعی می‌کند و نفس زندگی را بار دیگر به جریان می‌اندازد، خاطرات تنور زن روستایی هنوز در هوای روستا پیچیده‌است.

قصه نان داغی که از درون تنور به دستان کوچک کودکان خسته از بازی کودکانه می‌رسید و فریاد از سر شوق آن‌ها را تا فلک می‌برد، هنوز در لابه‌لای درختان روستا شنیده می‌شود.

نانی که گذشتگان حرمت بیشتری برایش قائل بودند و در استفاده از آن، اسراف نمی‌کردند، اما چه روی می‌دهد که ارزش این ماده غذایی نادیده گرفته‌می‌شود!

میانگین سرانه مصرف نان در کشور حدود ۱۵۰ کیلوگرم است که خود نمایانگر نقش پررنگ نان در وعده غذایی ایرانیان است.

اما آنچه که بیش از همه به چشم می‌آید اسراف در این ماده غذایی است، به طور روزانه در گوشه و کنار و حتی در سفره‌های خود شاهد مقادیر زیادی نان هستیم که دور ریخته می‌شوند، گرچه گاهی بقایا و اضافات نان به عنوان نان خشک کنار گذاشته می‌شوند تا خود را قانع کنیم که نانی هدر نرفته‌است، اما باز دلیلی آورده‌ایم تا اسراف‌کاری خود را توجیه کنیم.

بسیاری از خانواده‌ها بیش از میزان مصرف خود، نان تهیه می‌کنند و مابقی آن را دور می‌ریزند، مقادیری که می‌تواند سفره فرد دیگری را رنگین کند و مایع خنده از ته دل کودکان چشم انتظاری شود.

حرمت نان و ارزش آن در سخنان امامان نیز آمده‌است و نسبت به آن تأکید شده‌است.

امام صادق(ع) به یکی از اصحاب خود می‌فرماید: « ای مفضل؛ بدان که سرچشمه زندگی و معاش انسان، نان است و آب.»

امام علی (ع) نیز می‌فرماید: « نان را اکرام کنید. همانا خداوند عزیز و جلیل، برای آن، برکات آسمان را نازل کرد و برکات زمین را خارج نمود.»

ایرانیان نیز از دیرباز تا کنون ارزش و حرمت این ماده غذایی را می‌دانند، اما گاهی از روی غفلت در تهیه آن اسراف می‌کنند.

بسیاری از افراد، کیفیت پایین نان را علت اصلی هدر رفتن مقادیر زیاد آن می‌دانند، به‌طوری‌که نان‌های بی‌کیفیت سبب می‌شود تا تمامی قسمت‌های نان، قابل استفاده نباشد و خیلی زود بیات شود، عاملی که سبب می‌شود تا میزان نان‌های دور ریختنی نیز افزایش یابد.

هدر رفتن نان، داستانی طولانی است که روزانه شاهد آن هستیم و هر روزه میزان نان‌های دور ریختنی نیز افزایش می‌یابد.

مسؤولان باید برای بهبود کیفیت این ماده غذایی با ارزش اقدامات لازم را انجام دهند و با تدابیر درست، مانع هدر رفتن آن شوند.

آموزش لازم به نانوایی‌ها و بهبود وسایل تولید نان و افزایش کیفیت آرد مصرفی نانوایی‌ها می‌تواند تا حد زیادی در بهبود کیفیت نان تأثیر گذارد. از سوی دیگر با افزایش سطح آگاهی مردم نسبت به ارزش نان و دوری از اسراف آن می‌توان فرهنگ استفاده درست را در بین مردم نهادینه کرد و مانع هدر رفتن نان شد.

کوتاهی در نگهداری نان نیز از عمر آن می‌کاهد زیرا چنانچه نان براساس روش صحیح، نگهداری نشود، کیفیت خود را از دست می‌دهد و دیگر قابل مصرف نیست، بنابراین افراد نیز موظفند در تهیه و خرید این ماده غذایی توجه بیشتری کنند، به میزان مصرفی نان تهیه کنند و در نگهداری آن بیشتر دقت کنند تا سرعت بیات شدن آن را کاهش دهند.

برای تهیه نان، آسمان رحمتش را به زمین ارزانی می‌دارد و زمین برکاتش را به مردمان هدیه می‌دهد تا گیاهی بروید و خیری بزرگ برای اهل زمین شود، پس برای این ماده غذایی، ارزش بیشتری قائل باشیم و برای جلوگیری از اسراف آن بیشتر بکوشیم.