اثبات حقانیت جنگ ارتقای عرصه علمی کشور را می‌طلبد/فتح قلل مرتفع دانش نیاز به روح مجاهدت دارد

دکتر سیدناصر عمادی پزشک بدون مرز ایرانی که خدمات شایانش در عرصه طبابت در اقصی نقاط دنیا و ایران عزیز که هر کجا نجوای نیازمندی برمی‌آمد، او همانند سال‌های پرشور و شعور دفاع مقدس همواره پیشگام بوده و در بشردوستانه‌ترین شکل ممکن، سفیر صلح و مهربانی و به‌عنوان عنصری فرهنگی در لایه‌های محتلف زندگی مردم فرهنگ ناب شیعه و مجاهدتش را القا می‌کرد.

از گذشتن از حق‌الزحمه طبابتش گرفته تا مراکز درمانی‌ای که در قلب آفریقا به پاس زحماتش به نام ائمه معصومین(ع) نامگذاری شد.

دکتر عمادی که خود از جانبازان شیمیایی بوده، گنجینه‌ای عظیم از اطلاعاتی است که جنایتکاران دنیا بر سر مردم با بمب‌های شیمیایی آوردند و هنوز که 30 سال از پایان جنگ تحمیلی می‌گذرد، ملت جنگ و رنج‌دیده‌مان با این مواد زهرآلود دست و پنجه نرم می‌کنند.

در جدیدترین دستاورد علمی و پژوهشی‌اش، زمانی که ریچارد استون دبیر امور بین‌الملل نشریه سایِنس واشینگتن آمریکا با هدف تحقیق از قربانیان شیمیایی جنگ ایران و عراق به کشورمان سفر کرد.

این دکتر عمادی بود که درد این قشر را به جان و دل درک می‌کرد و با پیگیری‌ها و ارائه مستندات به ریچارد توانست پس از ماه‌ها تلاش او را متقاعد کند که مقاله‌اش را با عنوان «شهدای شیمیایی» در این نشریه معتبر جهانی به چاپ برساند تا مظلومیت شهدا و جانبازان شیمیایی را به اندیشمندان و اساتید علمی سراسر دنیا نشان دهد.

چندکلامی کوتاه درخصوص بخشی دیگر از زندگی مجاهدانه‌اش با او به گفت‌وگو پرداختیم که خواندن آن خالی از لطف نیست.

جناب دکتر! کمی از سال‌های حضورتان در جبهه و جانباز شدن‌تان بگویید و همچنین بفرمایید که چه شد پس از جنگ تصمیم گرفتید وارد عرصه پزشکی شوید؟

در سال‌های 64، 65 و 66 در مراحل مختلف در مناطق عملیاتی جنوب و غرب کشور حضور داشته‌ام و در سال 66 در منطقه غرب (پیرانشهر ـ حاج عمران) بر اثر بمباران هواپیماهای دشمن بعثی مجروح شدم که از آنجا به بیمارستان امام خمینی شهرستان نقده و سپس برای ادامه درمان به بیمارستان دادگستری تهران و مرکز درمان مجروحین پایتخت اعزام شدم.



دکتر عمادی پزشک بدون مرز در دوران دفاع مقدس

 

در سال 73 دوران طب عمومی‌ را در دانشگاه تهران سپری کردم و بعد از هفت سال طبابت در اورژانس بیمارستان رازی قائم‌شهر، تصمیم به شروع تحصیلات تکمیلی گرفتم که سرانجام سال 83 در رشته تخصصی پوست از دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شدم، در تمام دوران تحصیلی همواره تلاش می‌کردم فردی پرتلاش و موفق باشم که خداوند هم لطفش را از من دریغ نکرد.

وقتی با مفاهیم رزمندگی و مجاهدت آشنا شدم، احساس کردم یک فرد همیشه و در همه‌ دوران زندگی‌اش باید مجاهد باشد و از طرفی نیز ما جانبازان در جامعه از دو شخصیت حقیقی و حقوقی برخورداریم.

شخصیت حقیقی بیانگر خودم به‌عنوان یک پزشک هستم اما شخصیت حقوقی‌ام معرف مقام جانبازی، ایثارگری و رزمندگی در عرصه دفاع مقدس است که حفاظت و حراست از این مقام حقوقی، نفع‌اش مشمول همه‌ ایثارگران و حتی همه مردم می‌شود، به همین خاطر برای ارج و ارزش به جامعه جانبازان و ایثارگران لازم بود با تمام توان تلاش کنم و به لطف خدا، همواره در دوران تحصیل از دانشجویان ممتاز بوده‌ام.

 


دکتر عمادی پزشک بدون مرز در دوران دفاع مقدس

 

به‌عنوان مثال در طی دوران تخصصی بیماری‌های پوست، در دانشگاه تهران در همان سال اول، رتبه اول را کسب کردم، در بحث مقالات علمی‌ از جهت تعداد هم رتبه اول را کسب کردم و در مقایسه رتبه علمی‌ پایان‌نامه‌ها نیز با کسب بالاترین نمره به‌عنوان دارنده پایان‌نامه برتر معرفی شدم.

به‌عنوان یک پزشک جانباز که خود نیز از مصدومین شیمیایی هستید، چه توصیه‌‌ای به خانواده‌های ایثارگر، جانباز و رزمنده دارید؟

قبل از این که تذکری به این عزیزان داشته باشم، دوست دارم تعبیری را در رابطه با واژگان رزمنده، جانباز و شهید داشته باشم، به‌نظر بنده آن روزی که آن رزمنده بسیجی قصد و نیت جبهه را کرد، چون هدف قرب الی‌الله بود، هم جانباز شد و هم شهید.

بعضی وقت‌ها از افراد می‌پرسند: شما جانباز هستید؟ در جواب می‌شنویم: جبهه بودم اما افتخار جانبازی نداشتم. من این را قبول ندارم، به‌نظرم همه کسانی که به جبهه رفتند هم جانبازند و هم شهید اما مجروح نشدند و یا کشته نشدند و امروز هم‌چنان در خدمت مردم هستند.

بنده براساس کارم که در کمیسیون پزشکی بنیاد شهید و امور ایثارگران نیز فعالیت می‌کنم، شاهد هستم، عده کثیری از ایثارگران دفاع مقدس هنوز تیر و ترکش دشمن را در وجودشان دارند اما هرگز به‌دنبال درصد و موارد دیگر نبودند، یعنی این عزیزان بر وجود خود عضو شهیدی را امانتداری می‌کنند اما سخنی از آن نمی‌گویند و شاید به همین خاطر است که مقام معظم رهبری می‌فرمایند: «گاهی فکر می‌کنم مقام جانبازان از مقام شهدا برتر است».

 


دکتر عمادی پزشک بدون مرز در دوران دفاع مقدس

 

واقع مطلب این است که شهدا رفتند ولی جانبازان با آن عضو شهید هنوز در کفه آزمون الهی قرار دارند بنابراین اگر آنها موفق شوند که از این آزمون سربلند خارج شوند، هم از اجر شهید برخوردارند و هم از اجر امانتداری برخوردار می‌شوند.

امیدوارم آنان که بر عقیده و ایده دفاع مقدس استوار و راسخ هستند بعد از گذشت سه دهه از جنگ، ذهن و افکار خود را فقط محدود به سال‌های جنگ و دفاع مقدس نکنند و با تمام توان و قدرت وارد میدان مبارزه علمی‌ و تولید دانش شوند، زیرا اگر امروز بخواهیم موجب پیشرفت و توسعه توان‌های نهفته کشور شویم باید در قالب علم، پژوهش، تحقیقات و نوآوری دست‌به‌کار شویم.

حتی می‌خواهم بگویم اگر بخواهیم حقانیت جنگ و دفاع مقدس را ثابت کنیم باید حضوری چشمگیر و مؤثر در عرصه علمی ‌کشور و دنیا داشته باشیم، برای مثال: می‌دانید که موفقیت در دست‌یابی به انرژی صلح‌آمیز هسته‌ای چه افتخار بزرگی را نصیب ما کرد، دانشمندان ما به همه دنیا ثابت کردند که ما مردم فرهیخته‌ای هستیم و اگر زورمندان به ما فرصت بدهند، قلل مرتفع دانش زیر گام فرزندان این مرز و بوم فتح خواهد شد، به نظر من حضور رزمندگان دفاع مقدس می‌تواند روح مجاهدت را به عرصه‌های علمی ‌بِدمد.

خاطره‌ای از دوران دفاع مقدس را بیان کنید که احساس می‌کنید همیشه با شماست.

یک روز برای تعیین مسیر جاده عبور رزمندگان در محور اکباتان و دلتو (منطقه‌ای بین سردشت و پیرانشهر) به اتفاق نیروهای جهاد و ارتش رفته بودیم، بعد از حضور در منطقه جنگلی و قرار گرفتن در راه باریکی که فقط یک ماشین‌ می‌توانست عبور کند، متوجه شدیم نیروهای کومله و دمُکرات ما را محاصره کردند.

 


دکتر عمادی پزشک بدون مرز در دوران دفاع مقدس

 

با شروع درگیری از سه ماشین تویوتا فقط یک ماشین باقی ماند، من هم جزو سرنشینان آن ماشین بودم، یادم می‌آید با شلیک اولین موشک آرپی‌جی دشمن از کوه مقابل، بچه‌ها در یک زمان متوسل به حضرت زهرا(س) شدند، ناگهان ماشین به‌طوری جابه‌جا شد و در موقعیتی قرار گرفت که از تیررس دشمن ایمن ماند.

آن توسلی که از عمق جان همه‌ بچه‌ها برخاست، نتیجه‌ای داشت که امروز مرا در کنار شما نشاند.