خواب ناخوش پرندگان مهاجر در مازندران/دام‌هایی که از سر ناچاری پهن می‌شود

اواخر آبان‌ماه هر سال پرندگانی که ما آنها را مهاجر می‌خوانیم کشان‌کشان بال‌های خسته خود را در تالاب فریدونکنار و سرخرود می‌رسانند تا دمی در این تالاب بیاسایند، هنوز فقط یک پای خود را به کف تالاب نرسانده و بال‌های خود را جمع نکرده و پلک‌های خسته را در سکوت پاییزی تالاب فریدونکنار نبستند که صدای تخ تخ و یا دام‌های خفته بال و پرشان را در هم کشیده و تالاب رنگ خون می‌گیرد.

 

 

سری با باغ پرندگان فریدونکنار می‌زنم، مرغ ماهی‌خوار و انواع پرندگان در یک فضای زیبا در حال پریدن هستند و مرغ ماهی‌خواری که بی‌امان دنبال طعمه هست، مسؤول باغ می‌گوید با هزینه خودم از آنها نگهداری می‌کنم از او درباره پرنده‌خواری می‌پرسم در حالی که در اینجا پرنده‌نگری را می‌بینم با همان لهجه زیبای مردمان ساحل می‌گوید اصلاً ما گونه‌های نادر و نایاب را شکار نمی‌کنیم، من از گونه‌های نایاب نگهداری و مراقبت می‌کنم و حتی گاهی مواقع آنها را به طبیعت باز می‌گردانم... .

 

 

از باغ خارج می‌شوم، گذری به بازار فروش پرندگان فریدونکنار می‌زنم، پلاک خودروهای متفاوتی را می‌بینم که فقط بومی فریدونکنار و مازندرانی نیستند، از پایتخت هم آمدند برای خرید پرندگان... بازار سرد و نمور هست، بدون تعارف بوی مرگ می‌دهد، پرندگان به صف خوابیده‌اند و کرک و پرشان هم کنده‌شده، با گردنی خون‌آلود... .

 

 

با اضطراب به تالاب می‌رسم، باز هم تالاب بوی مرگ می‌دهد و صدای پرندگان در دام‌های به هم تنیده بیشتر ذهنم را درگیر می‌کند و کرک و پرهای فرش‌شده روی تالاب، نشان‌دهنده وقوع اخبار بدی‌ست، مهمانانی که پر می‌کشند.

جمشید محبت‌خانی فرمانده یگان حفاظت سازمان حفاظت محیط زیست هم از شناسایی 100 متخلف شکار غیرمجاز پرندگان در فریدونکنار خبر می‌دهد و تأکید می‌کند یک درصد مردم فریدونکنار در بخش شکار غیرقانونی پرندگان هم دخیل نیستند.

وی می‌گوید: شرایط حال حاضر مناسب نیست و بازتاب نامناسبی در عرصه بین‌المللی داشته است و باید این وضعیت خاتمه پیدا کند.

 

 

وسعت تالاب فریدونکنار به 5 هزار و 400 هکتار می‌رسد که در آن پرندگان زمستان‌گذاران زندگی می‌کنند، تا اینجای داستان مشکلی نیست اما مسئله وقتی حاد می‌شود که پای جان پرندگان در میان باشد و حسنعلی ابراهیمی‌کارنامی مدیرکل محیط زیست مازندران وضعیت فعلی شکار پرندگان در فریدونکنار را رسیدن کارد به استخوان تعبیر می‌کند و می‌گوید: در حال حاضر شرایط بسیار سخت شده به‌صورتی‌که برای محیط‌بانان اداره‌کل محیط زیست تاوان جسمی به همراه دارد و آنها تک و تنها در میدان مانده‌اند.

 

 

 

ناقوس مرگ، مهمان‌کشی، ندانستن رسم مهمان‌نوازی، شکار غیرمجاز و ... عناوینی است که در این باره به شکار پرندگان می‌دهند ولی آنچه همه تأکید دارند برچیدن بساط شکار پرندگان مهاجر است که جدای برخوردهای قضایی و قانونی به هم‌نوایی اجتماعی نیاز دارد تا این مشکل حل شود تا خواب مهمانانی که چندان زحمتی برای ما ایجاد نمی‌کنند ناخوش نشود و راه درآمد از این پرندگان در قالب پرنده‌نگری و جاذبه‌های گردشگری فراهم شود که در این زمینه نباید مثل همیشه توپ را به زمین مردم انداخت، شاید مسؤولان هم مقصر هستند، وقتی که خانواده‌ای رسم مهمان‌کشی ندارد اما ارتزاق و گذران زندگی روزمره‌اش در این فصل به شکار گره می‌خورد مجبور می‌شود دام بر مهمان بگشاید و شاید دل پرندگان هم برای میزبانان می‌سوزد.